Padaczka pourazowa po wypadku

Ryzyko padaczki pourazowej jest poważnym następstwem powypadkowym. Do wystąpienia tej dolegliwości predysponuje długotrwała utrata przytomności po wypadku, a także złamania kości czaszki z gwałtownym przemieszczeniem się części mózgu.

Na jakiej podstawie lekarz może postawić diagnozę?

Zawsze w przypadku podejrzenia padaczki należy wykonać badanie obrazowe, najlepiej rezonans magnetyczny lub tomografię komputerową. Niekiedy zdaje się, że pacjent jest w dobrym stanie, jednak badanie wykaże istotne zmiany pourazowe.

W przypadku podejrzenia padaczki pourazowej należy również wykonać badanie EEG (elektroencefalografia) lub wideo-EEG (elektroencefalografia z rejestracją obrazu pacjenta). Często nieprawidłowe zapisy fal mózgowych w EEG pojawiają się u osób zdrowych, dlatego podczas stawiania diagnozy lekarz bierze pod uwagę zarówno wyniki badań, jak i objawy osoby poszkodowanej.

Co wiemy o padaczce pourazowej? Kto na nią cierpi?

Przynajmniej dwa napady padaczkowe pojawiające się po 7 dniach od urazu głowy można sklasyfikować jako padaczkę pourazową. Większość napadów pojawia się jednak w pierwszej dobie po urazie.

Padaczka pourazowa po wypadku – następstwa dla osoby poszkodowanej

Padaczka powoduje znaczny spadek poziomu jakości życia i często zmusza pacjenta do przyjmowania leków, które wywołują skutki uboczne, takie jak senność, podwójne widzenie, wymioty, zawroty i bóle głowy. Ewidentnie należą one do następstw kwalifikujących się jako straty moralne, co daje możliwość otrzymania zadośćuczynienia, jeżeli wypadek był spowodowany przez inną osobę. Ponadto, drgawki w przebiegu padaczki pourazowej mogą prowadzić do wtórnego urazu mózgu wskutek wyczerpania zasobów energetycznych neuronów i gwałtownego wzrostu ciśnienia wewnątrz-czaszkowego.

Padaczka pourazowa po wypadku – objawy psychiczne

Do innych dolegliwości zaliczamy objawy psychiczne: od uczucia przebywania poza własnym ciałem (depersonalizacja) , aż po wrażenie już widzianego (powszechnie znane jako déjà vu).

Wielu z nas czasem zdarza się na chwilę „zawiesić”. W szczególności dotyczy to małych dzieci, dlatego nie powinno dziwić, że rodzice dziecka czują się zaalarmowani takim zachowaniem. Niewielu z nas zdaje sobie bowiem sprawę, że może to oznaczać napad nieświadomości w przebiegu padaczki.

 

Czy padaczka zawsze sprowadza się do drgawek?

Większość osób kojarzy padaczkę z widokiem chorego, który nagle upada na ziemię w drgawkach. Z jego ust toczy się piana, gałki oczne są zwrócone ku górze, kończyny są napięte, a szyja wykręcona jest w nienaturalny sposób.

Jednak napad padaczkowy nie zawsze wygląda w ten sposób. Powyżej został opisany napad toniczno-kloniczny, który jest tylko jednym z rodzajów napadów padaczkowych.

Padaczka rozpoczyna się w ściśle określonym rejonie od nadmiernego wyładowania komórki nerwowej, czyli tzw. depolaryzacji. Następnie sygnał rozprzestrzenia się na większą liczbę neuronów i dochodzi do napadu padaczkowego.

Zależnie od lokalizacji zajętego obszaru mózgu, wyróżnia się różne obrazy napadów padaczkowych. Zajęcie okolicy ruchowej może objawiać się drgawkami ręki lub zwrotem gałek ocznych, tułowia i głowy w jedną stronę.

Zajęcie innych obszarów mózgu może powodować napady czuciowe, podczas których choremu towarzyszyć będzie uczucie drętwienia ciała, a nawet bólu. W takim przypadku chory może również widzieć przed oczami błyski, słyszeć muzykę lub czuć nieprzyjemne zapachy.

Źródła, na podstawie których opracowano tekst:

„Neurologia t. 2” Wojciech Kozubski, Paweł P. Liberski

„Występowanie i przebieg padaczki pourazowej u dzieci hospitalizowanych w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu Dziecięcym w Olsztynie w latach 2003–2010” . Elżbieta Łobodzińska-Młynarczyk, Edmund Brzozowski, Aleksandra Melnyk, Jacek Morski, Ewa Jankowska

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *